Bu yazı sesli notlarımdan yapay zekâ desteğiyle düzenlenerek yazıldı; çevirisi de yapay zekâ ile yapıldı. yapay zekâyı nasıl kullanıyorum
Uzun bir aradan sonra: Opus, ChatGPT'ye yazdırılan hile ve sketch'ten görsele
Selamlar. Bayağıdır blog yazısı yayınlamıyordum. Bugün 24 Ekim, dedim ki bir tane kaydedip yayınlayayım. Kendi aklımdan geçenleri bir süredir burada paylaşmıyordum.
Sitenin sürümlerini de habire değiştirip duruyorum: blog özelliği olmayan sürümleri kullandım, basit bir sürüm denedim, şimdi eskisine geri döndüm. Bunu okuyan var mı bilmiyorum; vardır diye yazıyorum. Aslında yazmıyorum da: Ben konuşuyorum, yapay zekâ yazıyor. Son yayınladığım yazı da zaten yapay zekâyla oluşturulmuştu. Bundan sonra bunların hepsi sitede bir rozetle belirtilecek.
Fable 5’ten Opus 5.5’e
Fable 5’i kullandığımı anlatmıştım. O zamandan beri üst üste Opus modelleri geliyor; Opus 5.4, 5.5 gibi sürümler çıktı diye hatırlıyorum, bir de Sonnet 5. Sonnet’i de kullandım, sonra Opus’a geçtim. Şu sıralar Opus 5.5 kullanıyorum.
Gemini 4.0 Argon’u da denedim. Pek bana göre bir model değil; YouTube’da incelemesini de gördüm. Ben yapay zekâyla kendi ihtiyacımı görecek araçlar üretiyorum ve şu an en rahat olduğum model Opus.
Opus 5.5 zekâ olarak gerçekten çok iyi. Ben medium ayarında kullanıyorum; hem çok iş görüyor hem de çok token tüketmiyor gibi.
Gündelik hayatta ve sistem yönetiminde yapay zekâ
Opus’u yalnızca kod üretmek için değil, gündelik hayatta da kullanıyorum. Linux’ta sistem yönetimi ve karmaşık işler için de ona başvuruyorum. Artık komut bilmiyorum; zaten eskiden de bilmiyordum. Yapay zekâya “Şunu nasıl yaparım? Bu sorunu nasıl çözerim?” diye sorarak ilerliyordum.
Yerel modelleri de Opus’a kurduruyorum. Mesela bir gün canım sıkıldı, sansürsüz bir model denemek istedim. “Kanka, git bunu kur, gerekli optimizasyonlarını yap” dedim; kurdu, indirdik, denedim. Güzeldi.
ChatGPT’ye hile yazdırmak ve hack vs hack
Geçen gün bir şey keşfettim. Claude’un guardrail’larına normalde fena hâlde takılan bir konu: ChatGPT bana sorgusuz sualsiz oyun hilesi yazdı.
“Sorgusuz sualsiz” derken: Galiba normal oyuncuların olduğu yerlere girmeyeceğimi, hack vs hack sunucularında ya da banlı bir hesapta takılacağımı söylemiştim; tam emin değilim, nasıl bir sohbetle kabul ettirdiğimi pek hatırlamıyorum. “Bir CS hilesi geliştirelim” dedim ve yapmaya başladık. Tak tak tak yaptı. İnsanların tersine mühendislik dokümanlarına bakıp güzel işler çıkardı. Teoride güzel görünen bir hileydi; wallhack çalışıyordu, pratikte de biraz çalışıyordu.
Önce kendi özel oyunumda biraz oynadım. Sonra “Nasıl olsa hileli oynayacağım” deyip bir hack vs hack sunucusuna girdim. Oradaki adamların bilgisayarı benden iyi oynuyordu. Hack vs hack’e girince durum gerçekten çok komik oluyor.
Bu arada ChatGPT aboneliğini son günlerde almıştım, hile yazdırmayı da onunla denemiş oldum. Bugün kullandığım sürümde özel bir jailbreak’le uğraşmanıza gerek yoktu. Ama yarın bir gün “Hile geliştirmeyi yasaklamak istiyoruz” derlerse belki değişir. Bu OpenAI’ın inisiyatifine kalmış.
Genelde ise Opus’u Claude Code üzerinden kullanıyorum; işlerimin çoğunda o var.
Yapay zekâyla daha iyi görsel üretmek
Az önce yaptığım bir şeyden bahsedeyim: Yapay zekâyla daha etkili görsel üretmenin bir yolunu keşfettim. Modele birkaç referans veriyorsunuz, “Şu şöyle, bu böyle olacak” diye anlatıyorsunuz ve prompt’u yazdırıyorsunuz. Prompt’u ben yazmıyorum, Claude’a yazdırıyorum; ben doğal dille konuşuyorum.
Görsel modelleri hâlâ ayrıntılı prompt istiyor, video modelleri de öyle; gündelik kullandığımız sohbet modelleri gibi değiller. Detay vermezseniz güzel bir şey çıkaramıyorlar.
Claude’la, yani benim bilgisayarımdan Anthropic’in sunucularına giden Claude Code’la oturduk ve “Bunu nasıl daha iyi yaparız?” diye bir şeyler denedik. Amacım, o “house style”dan, yani ChatGPT görsellerinin herkesin tanıdığı jenerik havasından kurtulmaktı. Bilgisayarımda yerel modellerle görsel oluşturmak için ComfyUI var. Onunla bir görsel oluşturup bunu referans olarak versek ne olur, dedik. Çok güzel oldu. En azından benim gözümde jenerik bir ChatGPT görseli gibi durmuyordu. Siz daha iyi değerlendirirsiniz; “Uydurma, aynı jenerik ChatGPT görseli gibi duruyor” diyebilirsiniz.
Sketch’ten final çizime
Düşündüm ki elle çizim yapan biri olsam modele bir sketch atardım. 5–10 dakika, belki 15–20 dakika kendi stilimi yansıtan bir şeyler karalardım.
Kendi stilimi nasıl yaratacağımı açıkçası bilmiyorum. Galiba gözünüze hoş gelenleri, başkalarından alıp karıştırdıklarınızı kendiniz çizmeye başlıyorsunuz ve belli bir süre sonra o stil dediğimiz şey oluşuyor. Çizimden pek anlamıyorum; çizenler aydınlatabilirse sevinirim.
Fikir şu: Yarım saat, 45 dakika sketch çizersiniz. Sonrasında sketch’ten bitmiş çizime geçmek için 5–6, belki 7–8 saat uğraşmanız gerekir. Modele düzgün bir prompt verebilirsem ya da Claude’a “Böyle bir şey çizdim, bunu yapay zekâyla üretelim; renklendirmesini, son hâlini o yapsın” dersem o eziyetten kurtulurum. Bana çok güzel bir fikir gibi geldi.
Bir çizer açısından kötü bir fikir olabilir, bir şey diyemem; “İnsan emeği gerekli” denebilir. Ama sonuç istediğim şeye benziyorsa benim için mübah. Sadece sketch yapacak kadar çizim öğrensem bana yetecek gibi geliyor. Temel anatomi falan gerekir elbette, ama şu an kafamda başka hedefler var: Matematik öğrenmek ve kendime koyduğum bir üniversite hedefi. Gerçekleşir mi bilmiyorum.
Sahiplik meselesi ve neden paylaşıyorum
Telif hakkı yasaları da var tabii: Bir şeyi yapay zekâdan geçirdiğinizde o artık sizin sayılmıyor. Diyelim ki usta bir çizerin 30–45 dakikada çıkaracağı türden, temel ama biraz ayrıntılı bir sketch çizdiniz; zamanla siz de o hızlara gelirsiniz. Onu modele atıp “Şunu renklendir, bunu şöyle yap” diyorsunuz. Bunlar artık benim umurumda değil, çünkü ben kullanıcıyım.
Modellerle üretkenlik kapasitemi artırabiliyorum, ne kadar illüzyon gibi gelse de. Bir açık kaynak geliştirici gelip “Senin yazdığın kod değil ki, yapay zekâ yazıyor” diyebilir. Evet, yapay zekâ yazıyor; benim işimi görecek malzemeyi yazıyor. Ben de deneylerimin sonuçlarını, girdilerini ve çıktılarını, kod yazılarımı, deneyimlerimi kullanmak isteyenler için paylaşıyorum.
Güvenlik açığı olabileceği için artık bir uyarı notu da ekleyeceğim: Yapay zekâ kullanıyorum. %100 bir ürün geliştirirsem de “Yapay zekâ kullanıldı, buna göre bilinçli olun” diye belirteceğim.
Modlarım kimin için
Minecraft modlarında o kadar güvenlik kasmak gerekmiyor; birkaç temel önlem yetiyor. Bir Minecraft modundan ölçeklenebilirlik de beklemiyorum.
Ben modları, insanlar arkadaşlarıyla oynarken kullansın diye, eğlence için yapıyorum. Beş altı kişi kullanır, geçer. Büyük sunucular için hazırladığım eklentileri kaldırdım; galiba GitHub’da da gizliye aldım. Benim mod anlayışım şu: Beş altı kişilik bir arkadaş grubu toplanıp modları açıp oynasın. Bu yüzden ürün bilinci, aşırı güvenlik bilinci gibi şeyleri çok kasmıyorum.
Hedef kitlemin rahat oyuncular olduğunu biliyorum. Bir PvP sunucusuna anti-cheat ya da PvP geliştirmeleri yapan bir araç sunmuyorum; öyle bir mod ya da eklenti yazmıyorum. Mesela No Crop Trample diye bir modum var. Amacı ne? Ekinlerin ezilmesini engellemek: Oyundaki bir eyleme kanca atıp onu değiştiren basit bir şey.
Hedefler
Son dönemde kendi kafamdan geçenler biraz ilginç, biliyorum. Ama eğlenceli; kendime farklı hedefler koyunca hayatım güzelleşecek gibi geliyor. Yazılımcı olmak istemiyorum aslında. Önce liseyi bitireceğim, sonra duruma göre karar vereceğim. Doktora seviyesinde bilgisayar bilimleri düşünüyorum, ama bu biraz abartı: Başarmadan neden bahsediyorum ki? Büyük ihtimalle elimde patlayacak bir hedef.
O güne kadar yapay zekâyla hobi olarak geliştirmeye devam edeceğim; insanların faydalanabileceği, şablon gibi temeller atacağım. İnsanlar bunları alıp kendi profesyonellik seviyelerine göre düzenleyerek kullanabilir; iş daha kısa sürer. Başkası daha önce bir şey yapmışsa ve kodun bakımı çok kötü değilse, “Burada şu sıkıntılar varmış, bunları düzeltelim mi?” der, geliştirir. Şu an kod incelemenin daha büyük bir dert olduğunu biliyorum. Ama başkasının işine yarayabileceğini düşündüğüm deneylerimi ve kendi kullandığım araçları paylaşıyorum.
No Crop Trample nasıl ortaya çıktı
Bir sunucuda bu işi yapan bir eklenti kullanıyordum. No Crop Trample’ın iki sürümü var ve birincisiyle ilgili bir itirafta bulunacağım: Clean room yapmaya çalıştım ama clean room değildi. O dönem pek bir şey bilmiyordum; lisanssız depoların kodunu kullanmanın nereye varacağını bilmiyordum. Yapay zekâ ajanına “Bu kodun içine gir, bakıyorsun, bunu Fabric’e uyarlıyoruz” dedim. Sonunda o ilk sürümü silmeye karar verdim ve yeni bir sürüm çıkardım; şu an yüklü olan o.
Yeni sürümde clean room yapmayı denedim, hatta ondan farklı bir yol izledim. Claude’la her sürümde bozulmayan bir yol bulduk; bunun birkaç farklı yolu varmış, biz biraz daha farklı birini seçtik galiba. Onunla devam ettik.
Bu modu şimdi Opus 5.5’le sıfırdan geliştirsem büyük ihtimalle çok daha farklı bir yol kullanırdık. Neler var neler yok diye bakar, hangi yolları kullanabiliriz diye sorardım.
Benim geliştirme anlayışım ölçeklenebilir ürünler ya da mühendislik harikaları yaratmaktan öte: Yazılımı kullanmamın nedeni, sorunlarımı çözecek şeyler üretebilmek. Bin kişinin aynı anda sorunsuz kullanabileceği, sunucu faturasında binlerce dolar tasarruf ettirecek seviyede kod yazamıyorum.
Her şeyim yapay zekâyla
Artık her şeyimi yapay zekâyla sıfırdan üretiyorum; profil fotoğraflarımı da. Her şeyim yapay zekâyla olacak, hem de yeni keşfettiğim yöntemle.
Sonuçta şöyle oluyor: “Şöyle gözüksün” diye Akane Kurokawa’yı atıyorum, güzel bir poz bulursam onu da atıyorum, sonra “Hepsini birleştir abicim” deyip prompt veriyorum. Claude referansları modele verebileceğim şekilde bölüp paketliyor, ben de hepsini modele atıyorum.
Referansları Pinterest’te arıyorum. Genelde kendim geziyorum; birkaç kez Claude’a da gezdirdim ama kalitesi düşük görselleri de topluyor. Kendim bulmak istiyorum, ama Pinterest’te düzgün arama yapmayı bilmiyorum ve bunun için ekstradan bir şey öğrenmek de istemiyorum. Yavaş yavaş agentic internete geçiyoruz. Geçtik mi bilmiyorum; ilerleyen yıllarda bunu okuyacaksınız. Geçtiysek “Sonunda agentic internete geçtik” deriz. Geçmediysek ya Pinterest kullanmayı öğrenmek zorunda kalmışımdır ya da Pinterest kullanan birine “Bana profil fotoğrafları bul” demişimdir.
Kapanış
Daha önce de “kapatıyorum” deyip kapatmıştım galiba, ama gerçek kapanış burası.
Bu yazıyı içinde ne var diye merak edip yapay zekâya özetlettiyseniz, öncelikle teşekkür ederim. Okuduğunuz için de teşekkürler. Tamamını okumak zorunda değilsiniz; ne anlattığımı, neler yaşadığımı yapay zekâ özetleyebilir. Bunun için sayfadaki “md kopyala” düğmesine bir prompt ekledim: Kendi prompt’unuzu yazmanıza gerek kalmadan her modelde çalışan standart bir özetleme prompt’u. Düğmeye basıp yapıştırmanız yeterli.
Normalde adım Muratcan ama herkes beni Murqin olarak bilir. Yakın arkadaşlarımdan biri bana resmen “Muq” diyor. Okuyorsa bu yazıyı da okuyordur, umarım. Eskiden yazılarımı yalnızca İngilizce yayınlıyordum; İngilizce okumaya üşeniyorsa diye artık hepsini Türkçe de yayınlayacağım, çünkü çoğu şeyim zaten yapay zekâ destekli.
Murqin kaçov. Bay bay.